Urodzony 16 kwietnia 1942 w Radlinie. Zmarł 24 sierpnia 2020 w Sosnowcu, napastnik, obrońca.
Jeden z najwybitniejszych piłkarzy Zagłębia, dla którego zagrał w piłkarskiej elicie 214 meczów i zdobył 17 bramek, grając dla niego przez 11 lat i stopniowo… cofając się na boisku. Zaczynał jako ofensywnie grający skrzydłowy, z upływem sezonów przekwalifikowany został na stopera, niezawodnego partnera Romana Bazana w linii obrony. Aż trudno uwierzyć, że choć trzykrotnie sięgał po wicemistrzostwo kraju, nie ma w CV żadnego z czterech triumfów sosnowieckiego klubu w Pucharze Polski. Na te z lat 1962 i 1963 się „spóźnił” (podobnie zresztą jak na ekstraklasowe czasy macierzystego Górnika Radlin; grał dla niego już tylko w 2. lidze), te z lat 1977 i 1978 przyszły już po jego wyjeździe na Zachód. Miał za to wkład w wygranie przez Zagłębie zaoceanicznej Interligi (1964). Po Sosnowcu kontynuował karierę w FC Boulogne, w II lidze francuskiej. Po powrocie do kraju przez kilka lat pełnił funkcję kierownika pierwszej drużyny i wiceprezesa ds. piłki nożnej w Zagłębiu. Młodszy brat Kazimierza, również ligowca.
Fot. Zagłębie Sosnowiec
