Urodzony 27 maja 1940 roku w Markowicach (dziś Racibórz); bramkarz.
Wychowanek LZS Markowice, przez drugoligową Unię Racibórz trafił do Górnika Zabrze. Strzegąc jego bramki, spędził w nim czternaście sezonów, zaliczając 222 mecze ekstraklasowe. Tylko raz na przestrzeni tego okresu zabrzanie uplasowali się poza ligowym podium. Ma więc na koncie osiem tytułów MP (1961, 1963, 1964, 1965, 1966, 1967, 1971, 1972), trzy wicemistrzostwa oraz dwa brązowe medale! A do tego oczywiście sześć triumfów w Pucharze Polski (1965 oraz 1968-1972) i udział w finale Pucharu Zdobywców Pucharów (1970)!
Kolejne spektakularne sukcesy wpisał w swoje CV jako trener – jeden z najwybitniejszych w historii rodzimego futbolu klubowego. Trzykrotnie prowadził w ekstraklasie Górnika, sięgając z nim po złoto w 1985 i 1986 roku. Wcześniej zaś na sam szczyt ekstraklasowej tabeli zaprowadził Szombierki Bytom (1980). Pracował także w Walce Makoszowy, Zagłębiu Sosnowiec, poznańskiej Olimpii, Wiśle Płock, Olimpii-Lechii Gdańsk, Rakowi Częstochowa i Włókniarzu Kietrz, a w międzyczasie – także w szwajcarskich klubach FC Aarau i FC Grenchen. Zaś u progu tej trenerskiej kariery współpracował w reprezentacyjnym sztabie najpierw z Kazimierzem Górskim, potem z Jackiem Gmochem (w trakcie MŚ 1978) oraz Antonim Piechniczkiem (podczas MŚ 1982).
Jako zawodnik rozegrał w reprezentacji Polski 32 oficjalne mecze międzypaństwowe, w trzech z nich nosząc kapitańską opaskę. Był podstawowym bramkarzem kadry olimpijskiej, która na igrzyskach w Monachium 1972 wywalczyła złote medale.
