Urodzony 26. listopada 1936 w Bytomiu. Zmarł 6 lutego 2020 w Bytomiu, napastnik.
Wychowanek bytomskiej Polonii, choć zdarzało mu się wcześniej kopać piłkę w trampkarzach AKS-u Chorzów pod zmienionym nazwiskiem. Dla Polonii zagrał szesnaście sezonów ligowych, uzbierał 304 mecze w ekstraklasie i zdobył w niej 146 goli – daje mu to poczesne miejsce w elitarnym „Klubie 100”. Ma w dorobku dwa tytuły mistrzowskie, choć ten z 1954 roku – za jeden występ, i to w meczu później unieważnionym! Poza tym trzykrotnie plasował się z polonistami na drugim miejscu, dwukrotnie – na trzecim. Powiódł ich też w 1965 roku po Puchar Rappana/Intertoto, a przede wszystkim – po Puchar Ameryki. Indywidualnie – dwukrotny król strzelców w rodzimej elicie (1959, 1962 – w tym przypadku jego dziełem była co 20. bramka w elicie; nikt się przez kolejne sześć dekad do takiego wyniku nie zbliżył). Szukał zarobku w twardej walucie w Chicago Eagles i w holenderskim AZ 67 Alkmaar, a w roli trenera (a właściwie grającego asystenta) zaczynał w GKS-ie Katowice na zapleczu ekstraklasy. Potem prowadził samodzielnie kilka innych klubów (Polonię, CKS Czeladź, a w Niemczech – Schloss-Neuhaus, Oldenburgu i Paderborn).
W reprezentacji zagrał 35 razy, strzelił dla niej osiem goli.
Członek Klubu Wybitnego Piłkarza Śląska.
