Urodzony 15 marca 1940 w Siemianowicach Śląskich, zmarł 12 sierpnia 2013 w Tychach.
Jedna z najwybitniejszych postaci w historii tyskiej piłki nożnej – piłkarz, a później trener i wychowawca ligowych i reprezentacyjnych zawodników. Bogata była jego kariera boiskowa: jako 12-latek zaczynał ją w Górniku Tychy, potem biegał po lokalnych boiskach w koszulce tyskiej Spójni i Czułowianki, by w końcu trafić do tyskiej Polonii. Okres służby wojskowej spędził w Stelli Gniezno, Grunwaldzie Poznań i – w końcu – wrocławskim Śląsku. Po powrocie w rodzinne strony został zawodnikiem Górnika Wesoła, w którym – jesienią 1967 – zawędrował aż do 1/8 finału Pucharu Polski, co było wielkim osiągnięciem tego zespołu. Po fuzji tyskich klubów, która w 1971 skutkowała utworzeniem miejscowego GKS-u, wraz z innymi graczami Górnika znalazł się w nowym klubie, w którym jednak już po roku zakończył czynną przygodę z futbolówką. Był zawodnikiem bardzo wszechstronnym, grywać mógł na każdej niemal pozycji. Kiedy przyjmowany był do pracy na kopalni, kadrowemu na pytanie o zawód odpowiedzieć miał: „Technik. A konkretnie – technik… piłkarski” – głosi związana z nim anegdota.
Jako absolwent AWF-u, po odwieszeniu butów na kołek podjął się pracy trenerskiej. Głównie w GKS-ie Tychy, w którym prowadził nie tylko zespoły młodzieżowe, ale i – parę razy – pierwszy zespół! Spod jego ręki wyszło wielu świetnych ligowców, a nawet reprezentantów kraju: od syna Dariusza począwszy, przez Krzysztofa Bizackiego, Radosława Gilewicza, na Bartoszu Karwanie kończąc. Pracował też jako trener w podokręgu Tychy oraz w Śląskim ZPN-ie. Jego podopieczni triumfowali między innymi w Ogólnopolskiej Spartakiadzie Młodzieży’83, Pucharze Kuchara’93, Pucharze Michałowicza’94 i Pucharze Deyny’95. Za zasługi na piłkarskim polu otrzymał m.in. Złotą Odznakę Honorową PZPN oraz Srebrną Odznakę Honorową „Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej”.
Od początku obecnej dekady w Bieruniu Starym organizowany jest dla dzieci i młodzieży Memoriał Karola Grzesika. TUTAJ
