Urodzony 13 czerwca 1968 w Zbrosławicach. Zmarł 17 marca 2020 w Knurowie, obrońca.
Wychowanek Concordii Knurów, od wiosny 1988 w Górniku Zabrze. Nie zagrał jednak wówczas meczu i na tytuł mistrzowski – ostatni jak dotąd przy Roosevelta – się nie załapał. Potem jednak wystąpił w 294 meczach ekstraklasowych Górnika Zabrze (179), Stali Mielec (8) i Odry Wodzisław Śląski (107), strzelając 27 goli. W barwach zabrzan sięgał po wicemistrzostwo kraju (1991) oraz dwukrotnie po brązowe medale (1989, 1994); na trzeci stopień podium wskoczył też z wodzisławianami (1996). W pamięci kibiców pozostanie jego gol na słynnym Estadio Santiago Bernabeu, zaaplikowany jesienią 1988 Realowi Madryt w Pucharze Europy Mistrzów Krajowych. Po dwumeczu z Górnikiem ówczesny trener „Królewskich”, Leo Beenhakker, zainteresowany był 20-letnim obrońcą. Ostatecznie Jegor za granicę wyjechał, ale dopiero w połowie lat 90., na pół roku, do izraelskiego Hapoelu Hajfa. Po karierze ekstraklasowej, grał jeszcze w BKS-ie Stali Bielsko-Biała, GKS-ie Jastrzębie (przez pewien czas w roli grającego trenera) i LKS-ie Bełk. Po odwieszeniu butów na kołek próbował jeszcze sił jako opiekun Olimpu Szczygłowice.
W reprezentacji Polski rozegrał 20 spotkań, zdobywając jedną bramkę. W trzech z nich nosił kapitańską opaskę.
Członek Klubu Wybitnego Piłkarza Śląska.
