Urodzony 15 grudnia 1937 w Chropaczowie (dziś Świętochłowice). Zmarły 15 marca 2023 w Berlinie (Niemcy), lewoskrzydłowy.
Wychowanek Czarnych Chropaczów, z zaskakującym trzyletnim epizodem w LZS Karlino w Koszalińskiem przed przeprowadzką do Górnika Zabrze. Zaliczył dlań czternaście sezonów ekstraklasowych, w tym osiem mistrzowskich (1957, 1959, 1961, 1963, 1964, 1965, 1966, 1967), dwa wicemistrzowskie (1962, 1969) i trzy z brązowym medalem (1958, 1960, 1968). Okrasił te sukcesy potrójnym triumfem w Pucharze Polski (1965, 1968, 1969). Nazbierało mu się w CV 241 meczów ekstraklasowych i 75 bramek. Byłoby tych sukcesów więcej, gdyby nie przedwczesne zakończenie kariery, będące skutkiem złamania nogi podczas południowoamerykańskiego tournée Górnika (po rekonwalescencji pograł jeszcze przez chwilę w Górniku Wesoła). Jako trener – próbował sił z młodzieżą w Zabrzu, a potem z seniorami Carbo Gliwice i Walki Makoszowy. W końcu osiadł w Berlinie, ale regularnie wracał do rodzinnego Chropaczowa i na stadion Górnika.
W reprezentacji rozegrał 32 mecze, strzelił w niej siedem goli. Uczestnik igrzysk olimpijskich w Rzymie w 1960.
Członek Klubu Wybitnego Piłkarza Śląska.
